Waarom ondernemers hun Intuïtie negeren, en wat dat kost.

Eigenlijk gaat het best goed, maar toch: is dit het nou?

Robin van der Lande

2/19/20263 min read

black blue and yellow textile
black blue and yellow textile

Waarom ondernemers hun intuïtie negeren, en wat dat kost…

Ondernemen is voor veel ondernemers hard werken, goede keuzes maken en doorpakken. En dat is natuurlijk ook helemaal waar. Toch?

Jij bent succesvol, je werkt hard en wat je hebt opgebouwd daar mag je terecht trots op zijn. Maar ook: Een subtiel gevoel van “ Is dit het nou? “.

Ik zie vaak het volgende: ondernemers zijn analytisch en oplossingsgericht. Intuïtie voelt dan vaag en onmeetbaar. Deze signalen zijn er dus wel, maar worden gerationaliseerd; “het is een fase”, “ik moet niet zeuren”, “een ander heeft dit ook”.

Niet luisteren naar je intuïtie leidt zelden tot drama. Maar geleidelijk aan veranderd er toch echt wel wat; minder energie, minder plezier in werk, innerlijke onrust zonder duidelijke oorzaak. Vaak blijven ondernemers juist dan hard functioneren; bekend terrein immers. Maar verandering blijft uit.

Waarom ondernemers hier nu juist gevoelig voor zijn?

Succes creëert identiteit. Het is een rol die jou als mens vormt. Verandering voelt dan spannend aan. Wie ben je zonder deze rol? Wat als mijn volgende stap niet logisch lijkt? Een punt waarop groei zich begint aan te dringen, maar ook twijfel.

Intuïtie betekent niet afstand doen van je vertrouwde logica. Het betekent wel luisteren naar wat jouw systeem al weet voordat je hoofd het begrijpt. In de keuzes die je maakt in verbinding blijven met jezelf.

Herken je dit? Een gevoel dat het ergens goed lijkt te gaan en toch is er wel meer mogelijk. Misschien is het geen kwestie van harder werken, maar juist van anders luisteren.

Mijn eigen keerpunt:

Veel ondernemers luisteren graag naar data. Niet naar dat stemmetje dat zegt: dit klopt niet meer helemaal. Ik heb dit zelf in mijn bedrijf ook mogen ervaren, lees je mee?

Het was ergens rond 2009. Ondanks de economische tegenwind die vanuit Amerika kwam overwaaien liepen de zaken bij ons (eduvision opleidingen) eigenlijk nog heel goed door. Wij hadden toen een accountant met vooral Nederlandse bedrijven actief in binnenland. Wij waren op dat moment ook al in België, Duitsland en Oostenrijk actief. Deze groei maakte onze vraagstukken natuurlijk anders. Ook in fiscale zin. Omdat onze accountant hier niet werkelijk in voorzag zijn wij op zoek gegaan naar een andere partij. Alle grote partijen gesproken en met 1 club was er direct goed contact en deze was ook actief buiten Nederland.

En achteraf gezien kan ik stellen: hier is voor mij persoonlijk het startpunt geweest waarbij ik mijn intuïtie teveel door logica naar achteren heb geschoven. De nieuwe accountant gaf ons heel heldere en duidelijke opdrachten. Maak een begroting gekoppeld aan een tijdspad met hierin duidelijke doelstellingen wanneer wat gerealiseerd moet zijn. “Jullie moeten eigenlijk zorgen dat je gaat schroeven, beetje naar links, beetje naar rechts. Vanuit het plan aansturen en hierbij de juiste mensen het laten uitvoeren”.

Zo logisch natuurlijk en ook een heel juiste wijze van werken. En toch: op dat moment waren wij heel ver gekomen omdat we alles ook daadwerkelijk deden vanuit onze eigen kracht; hoe wij het leuk vonden om te groeien en te ondernemen. Niet perse omdat groeien een uitgangspunt op zich was, maar vooral omdat we het leuk vonden EN het was succesvol.

We gingen een ander pad in. Veel strikter vanuit cijfers gestuurd; KPI’s

En dat was voor mij een keerpunt. De lol en de passie ging geleidelijk aan weg. Het werd meer een moeten dan mogen. En dat accepteerde ik niet van mijzelf. Doorgaan en niet aanstellen dacht ik dan. Dit hoort bij groei en is weer een fase.

Het klassieke geval waarbij ik mijn intuïtie volledig terzijde schoof en vanuit gangbare logica verder wilde. Ondanks dat dit steeds zwaarder en moeizamer werd voor mij persoonlijk. Het werd een organisatie die niet meer het verlengde was van wie ik was. Ik werd een medewerker in mijn eigen toko. Het begin van een proces waardoor ik uiteindelijk ben afgehaakt, volledig uitgeblust.

Een heel eerlijk verhaal is het eigenlijk. Achteraf hadden we waarschijnlijk andere keuzes gemaakt. Maar toch ben ik zeker ook blij. Een levensles die mij veel krachtiger en rijker heeft gemaakt. Alles wat ik nu doe, betrek ik ook vanuit mijn intuïtie. Het mag passen bij wie ik ben en waar ik voor sta. Het gaat niet enkel om resultaat. Voor mij is geluk en verbinding met dierbaren een veel betere methode om het beste in mijzelf naar boven te halen. Vanuit passie en plezier zijn de stappen misschien niet altijd de meest efficiënte, maar wel een reis zoals die bij mij past.

Een ervaring die ik graag deel, omdat ik inmiddels weet hoe waardevol dit kan zijn. Herken jij je erin? Ik hoor heel graag van je. Ik ben er zelf ook geweest en wellicht zien we elkaar binnenkort bij een intake gesprek?